lente is leuk maar mijn huid denkt daar anders over

Het is elke keer weer hetzelfde. Zodra het wat warmer wordt en ik minder dikke kleding draag merk ik ineens pas echt hoe mijn huid eraan toe is. Na een hele winter binnen zitten, verwarming aan, weinig buiten — dat laat sporen achter. Mijn huid was de afgelopen weken echt droger dan normaal, best wel vlekkerig ook. Niet erg maar je merkt het gewoon. Wat ik doe in de overgang van winter naar lente: ik haal één ding uit mijn avondroutine weg. Klinkt tegenstrijdig maar ik stapel in de winter altijd te veel op en dan reageert mijn huid eigenlijk gewoon op overload. Iets minder is soms echt beter. Qua zon — en dat vind ik als voedingskundige eerlijk gezegd het meest interessante — de UV-index gaat in april echt al omhoog. Mensen denken altijd van nee hoor het is nog maar lente maar het onderzoek is duidelijk: ook bewolkte lentedag = blootstelling. Ik gebruik al maanden geen aparte dagcrème zonder SPF meer. Gewoon SPF erin, klaar. Dat scheelt ook weer een stap. Oh en hydratatie van binnenuit, ik weet het klinkt cliché maar ik merk het echt bij mezelf. Zodra ik minder thee drink en meer koffie (hallo drukke periode) ziet mijn huid er gewoon moe uit. Niet dramatisch maar ik zie het. Matcha helpt me daar trouwens wel bij omdat ik er meer bij drink dan bij koffie — gewoon een persoonlijke gewoonte. Most importantly: de frisse buitenlucht werkt eigenlijk echt goed. Even naar buiten, wind, zon op je gezicht. Dat kan geen crème je geven.